Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Onze eigen Vierenzestig auteur Alexander Snijdewind in de ban van Schotland. Schotland dag 3 

Vandaag vertrekken wij om 09.00 uur en zetten koers naar de Applecross pas en wat mij betreft is dit de pas der passen. Vergeet Zwitserland en Italie, een mooiere pas dan hier in Schotland vindt u echt nergens. Bij Garve aangekomen moeten wij gewoon even stoppen.

De natuur is hier zo overweldigend en de kleuren zijn ‘s ochtends vroeg al prachtig. De blauwe hemel met een overweldigend wolkendek zou qua kleuren ook niet misstaan in een schilderij van een Hollandse Meester. Rondom de toppen van de heuvels hangt de mist nog even ontspannen en maakt ook weinig aanstalten om te vertrekken. Wij stoppen net voor het opgaan van de Applecross pas bij The Bealach Café and Gallery.

De koffie smaakt hier goed, het uitzicht op de pas is nu al spannend en de scones, waar iedereen al dagen om schreeuwt zijn ronduit zalig en wat een verscheidenheid ook aan kleuren en smaken.

De pas bereikt een hoogte van zo’n 626 meter en het wordt bijna 19 km genieten. Uw stuur is constant in beweging. De pas is vervaarlijk en nodigt alleen geoefende bestuurders uit om haar te bedwingen. De ‘bends and hairpins’ zijn verslavend en toch moet er ook tijd zijn om te genieten van het waanzinnige landschap waar u doorheen rijdt. De Single Track Road blijft wel passen en meten maar vrijwel iedere tegenligger is hier vriendelijk en zwaait bijna altijd terug. De pas was ooit bedoeld voor vee maar wij denken dat er al een heuse schare van recidivisten van ‘all over Europe’ hier naar toe komen. Dit is autorijden is de meest absolute vorm met (te) weinig ruimte voor vergissingen. De foto’s zijn hier sowieso allemaal geslaagd en helemaal als u de moeite neemt om even een kleine heuvel te bedwingen. De lunch in ‘The Junction’ komt precies op tijd en ook deze plek met uitzicht op het Loch is een absolute aanrader. Doet u Jan aub de groeten van ons!

Na de lunch gaat u 45 km lang genieten van een schouwspel dat u waarschijnlijk niet eerder ervaren heeft. De kustweg is gewoonweg onbeschrijfelijk mooi, inspannend en onvoorstelbaar in al haar pracht. De vergezichten wisselen per bocht, de hooglanders zijn briljante beesten en zij zijn hier echt onvermurwbaar en zorgen ook voor de meest fantastische foto’s. De heuvels en dalen van 12% zijn verslavend. Via Strathcarron  naar Kalnakill, Shieldaig, Aultbea en weer terug richting Ullapool. De dorpjes waar u nu doorheen rijdt zijn romantisch en pittoresk. Zelfs koffiedrinken bij een kraampje langs de weg wordt een avontuur. Alhoewel het op eerste gezicht lijkt alsof het gebouw leegstaat of wellicht gekraakt is, bevelen wij The Dundonnell Hotel & Broombeg Bar van harte aan. U moet zoveel mogelijk aan de rechterkant gaan zitten en dan heeft u, vanuit een zeer gezellige corner, een fantastisch uitzicht op uw auto die waarschijnlijk ook tegenover u geparkeerd staat. Dit was overigens vroeger een benzinestationnetje dat omgetoverd is tot een soort winkel of pension. De bediening in de Broombeg Bar is heel vriendelijk en de service is hier zoals deze hoort te zijn. De laatste 60 km van vandaag zijn nog immer adembenemend en wij denken dat u hier uw eerder gereden topsnelheid van de afgelopen dagen makkelijk kunt overtreffen. Rijdt u wel rustig als u de dorpjes inrijdt want ook hier doemen blinde bochten verraderlijk en plotsklaps op. Dit was wederom een hele grote kers op onze Schotse Pie.


Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Advertenties
Luxury-ins
EQ Performance
WK Automotive

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.